Hoi lieve lezers! 

Dan nog maar een tweede tekst, vlak na de eerste.  Eentje om het af te leren, te vergelijken met nog een laatste biertje. In dit geval om te fixeren dat ik eigenlijk wil schrijven als iets in me opkomt. Misschien niet altijd voor publicatie geschikt en dan laat een mens het beter. Maar soms is het ook een kwestie van echt zijn, en je op die manier dingen van je af  te kunnen schrijven die al lang liggen te gisten. En dat kan heel eerlijk zijn en zonder nare bijbedoelingen of steken die je een ander wilt geven! ))

! nieuwe alinea duid ik aan met: ))

Dus ja, voel een prangende vraag op dit moment. Is dat door dingen die gebeurd zijn, door vragen die al lang af en toe boven komen? ...  Wanneer is men een goed mens? Is daar een standaard voor?  Zal dit voor mezelf scherp zetten met een paar 'tegenvragen' :( let dus niet op de witregels die soms ten onrechte een zgn. nieuwe alinea aanduiden. Hoop daar binnenkort de sleutel voor te vinden.)

Als je je enthousiast uitlaat omdat een goede vriend je kiekjes toont van een reis die je zelf wilde maken en de onmacht voelde dat je de mogelijkheid, op de één of andere manier niet hebt? Je kan het die iemand van harte gunnen, maar heel enthousiast zijn, terwijl je ook pijn voelt opborrelen, dat kan moeilijk zijn! Het is toch 'not done' om te zeggen dat je wat jaloers ben? 

 Ja, vind dat dit moet kunnen omdat je dan jezelf toont in een zekere kwetsbaarheid. Als ze lijflijk aanwezig zijn, kan je het misschien genuanceerder zeggen ...  P.s. elke vergelijking met lieve vrienden die nu op reis zijn is Niet van Toepassing!!!

 Maar had het wel 's met mensen die ik eigenlijk niet zo goed kende. En wat doet een mens dan het best? Enthousiast reageren! Als je dat niet zo doet omdat je een slechte dag hebt en misschien zegt dat je toch wat jaloers bent maar het hen wel gunt, vinden ze gauw dat je egoïstisch bent! Het is een beetje zoals op FB, je moet altijd je mooiste gezicht tonen , wordt gezegd. Hewel,  je mag wel jezelf zijn, vind 'k.  En het kan ook wel 's leuk zijn dat iemand een beetje jaloers op je is, niet?  

Was dat nou een goeie vraag om mee te beginnen? Ik weet het niet, misschien denk ik morgen: 'wat dom', maar laat ze toch staan. En toch ook in mind: nooit het goede moment en nooit de perfecte gedachte om op te schrijven: hewel, lieve mensen, dan maar niet perfect😉! En bedankt om te lezen!