Engelen en erfzonde!

 Daarnet een strandwandeling gemaakt en bedenking over gelezen boeken!

We hebben het altijd over zelfliefde. En jezelf graag zien. Maar in boek over reïncarnatie en karma las ik dat de gevolgen van eigen daden vaak pas in een volgend leven voelbaar zijn. Dus iedereen krijgt vroeg of laat onherroepelijk de consequenties voorgeschoteld!                  Wat als ge nu bvb. voelt wat je anderen in een vorig leven aandeed? Al of niet bewust.  Volgens de karmawet overkomt je dan op de één of andere manier hetzelfde in een volgend leven ... Doordat je van hetzelfde laken een pak krijgt.                            Bij die gedachte ben je toch heel kwetsbaar: je kan voortdurend jezelf op je kop zitten dat het allemaal eigen schuld en verantwoordelijkheid is?  Van dat zgn. 'zelfliefdeprogramma' komt dan nog weinig terecht! ...                                                                                                  Erfzonde is volgens mij hier een sleutelwoord. Als klein kind voel je schaamte als je niet gezien of zelfs slecht behandeld wordt: een kind betrekt het snel op zichzelf omdat het geen ander voorbeeld heeft! En voelt zich schuldig. De onbevangenheid is weg. Een stukje zelfliefde is heengegaan, angst doet intrede. Compensatie wordt gezocht, verdriet en lijden willen niet gevoeld worden! Erfzonde?                                                                                      Boeddha spreekt van de vicieuze cirkel van geboorte en wedergeboorte die zo in stand wordt gehouden: we ontsnappen er niet aan! Enkel door meditatie etc. 

In het boek van 'Leven met Engelen', van Hans Stolp wordt ook gezegd dat in het Gouden Tijdperk de ondersteuning van Engelen voor de mensen nog zeer sterk was Ze waren ook nog niet volgroeid: alleen een fysiek lichaam, nog geen esotherisch en astraal lichaam, cfr. zoals een kind deze 2 laatste maar krijgt bij de tandenwisseling . En dan was er a.h.w. een vangnet. In het Zilveren en Bronzen Tijdperk steeds verder minder hulp engelen in dalende lijn.                                                                                                                                          In het Kali Yuga, IJzeren Tijdperk is het gordijn van de geestelijke wereld volledig gesloten en is het individualisme toegenomen. We zijn in een dieptepunt terecht gekomen en nu opent het gordijn zich weer langzaam. Maar de structuren van Kerk enzo zijn weggevallen, wie zich nu interesseert gaat weer naar de Bron en dan kunnen we een nieuwe tijd binnen gaan, waar de Geestelijke Wereld zich weer kan openbaren. Zonder lapmiddelen zoals een Kerk of andere godsdienstige structuren die je vertellen wat mag en niet mag, wat hoort en wat niet! Alleen het eigen hart, het supra - mentale geweten brengt soelaas!                                      Deze degeneratie was nodig om echt vrije geesten te kweken. Want vroeger was de mens zichtbaar afhankelijk van de Engelen. Nu veel minder. Volgens Stolp beschermen ze ons nog op de achtergrond!       

Ja, dit geschreven hebbende, roept nieuwe vragen op. Besef het! Zou (stukken uit het boek) nog eens moeten herlezen om de samenhang beter te zien. Verder nog hoe Mensen evolueren tot Engelen, Dieren tot Mensen etc... Hoe de Aarde meerdere incarnaties heeft over miljoenen jaren met die evolutie. Dus is onze band met engelen zeer groot!

Tja, het duizelt. Je gaat een andere wereld binnen! Ben er niet goed van! Want zal mijn visie op onze wereld moeten veranderen ... we laten het allemaal even inwerken ...  bijna spijt dit allemaal te hebben gelezen !